Παραδοσιακή Συνοικία Χάρμαινας

Συνοικία της Άμφισσας στην οποία για αιώνες ήταν συγκεντρωμένα όλα τα εργαστήρια που ασχολούνταν με την κατεργασία του δέρματος (Ταμπάκικα). Βρίσκεται νότια και σε απόσταση 500μ. από το ιστορικό Κάστρο της Άμφισσας. Η τέχνη της κατεργασίας δερμάτων (βυρσοδεψία) στην Άμφισσα υπήρχε πολύ πριν το 1600. Η μεγάλη ακμή των ταμπάκικων της Χάρμαινας διατηρήθηκε μέχρι και το μεσοπόλεμο ενώ σταδιακά μετά τον β΄ παγκόσμιο πόλεμο η συνοικία παρήκμασε λόγω της δυναμικής εισόδου του πλαστικού που αντικατέστησε το δέρμα σε πολλές εφαρμογές του. Η κατεργασία των δερμάτων γινόταν με άφθονο νερό της πηγής της συνοικίας, υπήρχε δε διαδεδομένη η πεποίθηση ότι το νερό αυτό είχε την εξαιρετική ιδιότητα να προσδίδει στα δέρματα της Χάρμαινας το χαρακτηριστικό ανεξίτηλο και στιλπνό κίτρινο χρωματισμό τους.

Οι ταμπάκηδες της Χάρμαινας χρησιμοποιούσαν κυρίως το κατσικίσιο δέρμα. Η εργασία ήταν πλήρως χειρονακτική, χρονοβόρα και η κατεργασία του δέρματος φυτική. Η δέψη γινόταν με κύρια υλικά το βελανίδι και το ρούδι. Σήμερα έχουν μείνει στη Χάρμαινα λίγα εργαστήρια ταμπάκηδων που διατηρούν την προαιώνια τέχνη μέσα στις σύγχρονες εξελίξεις. Η συνοικία εξακολουθεί να ασκεί ιδιαίτερη γοητεία σε ντόπιους και στους επισκέπτες. Τα μοναχικά και ατμοσφαιρικά σοκάκια της, τα ερειπωμένα και ανακαινισμένα παλιά εργαστήρια, η πηγή και τα παλιά πλατάνια, το γραφικό Τουλασίδι (κεντρικό κτήριο του οικισμού, παλιά κοινόχρηστος χώρος των ταμπάκηδων, σήμερα πολιτιστικός χώρος της Άμφισσας) συνθέτουν μια μοναδική ελληνική γειτονιά μεγάλης ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας. Το τελευταίο Σάββατο της Αποκριάς αναβιώνει ο συναρπαστικός Θρύλος του “Στοιχειού της Χάρμαινας”. Η Χάρμαινα έχει βραβευτεί από την ΕΕ με το βραβείο EDEN2011.