ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Ο Παραδοσιακός Οικισμός Χρισσού στη Φωκίδα είναι ένας πανέμορφος διατηρητέος οικισμός, χτισμένος αμφιθεατρικά στους πρόποδες του Παρνασσού, σε υψόμετρο περίπου 200 μέτρων, με πληθυσμό περίπου 590 κατοίκους το 2021. Το σημερινό όνομα Χρισσό προέρχεται από παραφθορά της αρχαίας πόλης Κρίσα, που χτίστηκε τον 14ο–15ο π.Χ. αιώνα και ήταν σημαντικό κέντρο της φωκικής επικράτειας. Υπάρχουν ερείπια των τειχών της Κρίσας στα νότια, στον λόφο «Στεφάνι», ενώ το χωριό αναφέρεται ήδη από τη βυζαντινή περίοδο και την κατοχή των Καταλανών (1319) και στη συνέχεια υπό Οθωμανούς. Καταχωρημένο ως διατηρητέος παραδοσιακός οικισμός, με πέτρινα καλντερίμια, γραφικές πλατείες, υπεραιωνόβιο πλάτανο στο κέντρο και τρεχούμενα νερά.Τα περισσότερα κτίρια χρονολογούνται τέλη 19ου / αρχές 20ου αιώνα, με νεοκλασικά αρχοντικά, πέτρινα σπίτια και κήπους, αποτέλεσμα της οικονομικής ευημερίας από την ελαιοκαλλιέργεια. Το χωριό καταστράφηκε από το σεισμό του Παρνασσού το 1870 και ξαναχτίστηκε στη συνέχεια με τον χαρακτήρα που διατηρεί έως σήμερα.
ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ
FFF9+QGJ Χρισσό
Ναι
Αυτοκίνητο
Ναι
Όχι
Όλο το χρόνο
Ο Παραδοσιακός Οικισμός Χρισσού στη Φωκίδα είναι ένας πανέμορφος διατηρητέος οικισμός, χτισμένος αμφιθεατρικά στους πρόποδες του Παρνασσού, σε υψόμετρο περίπου 200 μέτρων, με πληθυσμό περίπου 590 κατοίκους το 2021. Το σημερινό όνομα Χρισσό προέρχεται από παραφθορά της αρχαίας πόλης Κρίσα, που χτίστηκε τον 14ο–15ο π.Χ. αιώνα και ήταν σημαντικό κέντρο της φωκικής επικράτειας. Υπάρχουν ερείπια των τειχών της Κρίσας στα νότια, στον λόφο «Στεφάνι», ενώ το χωριό αναφέρεται ήδη από τη βυζαντινή περίοδο και την κατοχή των Καταλανών (1319) και στη συνέχεια υπό Οθωμανούς. Καταχωρημένο ως διατηρητέος παραδοσιακός οικισμός, με πέτρινα καλντερίμια, γραφικές πλατείες, υπεραιωνόβιο πλάτανο στο κέντρο και τρεχούμενα νερά.Τα περισσότερα κτίρια χρονολογούνται τέλη 19ου / αρχές 20ου αιώνα, με νεοκλασικά αρχοντικά, πέτρινα σπίτια και κήπους, αποτέλεσμα της οικονομικής ευημερίας από την ελαιοκαλλιέργεια. Το χωριό καταστράφηκε από το σεισμό του Παρνασσού το 1870 και ξαναχτίστηκε στη συνέχεια με τον χαρακτήρα που διατηρεί έως σήμερα.